Agnieszka od 30 lat borykała się z problemami skórnymi, z nadwrażliwością emocjonalną - zwłaszcza silnie reagowała na otaczające ją na Ziemi cierpienie. Do tego dochodziły też problemy z koncentracją, piski w uszach, kompulsywne obgryzanie skórek i dziwny uścisk w gardle, który łączyła z nadmierną wstydliwością. Zastanawiała się też, skąd u niej umiejętność przewidywania zdarzeń. Kiedy połączyłyśmy się z Agnieszką odnalazłyśmy ją w przedziwnej przestrzeni ezoterycznej, gdzie była wyrzuconą na ląd syreną, którą stale trzeba było nawilżać jakimś płynem, a zapłatą za tę usługę były jej łuski - w domyśle jej szczęście. Im bardziej i dogłębniej badałyśmy tę sytuację, tym mniej przypominała ona piękną baśń, a więcej historię o przemocy i nieetycznym wykorzystaniu ezo-technologii, aby mutować ludzi. Ale kiedy Agnieszka uświadomiła sobie, do czego była wykorzystywana, postanowiła napisać zupełnie inną baśń o swojej wolności, pięknie i wewnętrznej harmonii.<br />...<br /><a href="https://www.youtube.com/watch?v=w9Nl9MTFCB8" target="_blank" rel="nofollow">https://www.youtube.com/watch?v=w9Nl9MTFCB8</a>